Recenzje

Wspomnienie

Szczegóły

Utworzono: środa, 13, kwiecień 2011 20:35

Poprawiono: wtorek, 23, październik 2012 11:41

Opublikowano: środa, 13, kwiecień 2011 20:35

Katarzyna Owoc-Kochańska .

W niedzielę, 10 kwietnia 2011 roku zmarł Eugeniusz Get Stankiewicz.

Urodził się 14 maja 1942 roku w Oszmianie k. Wilna. W 1945 roku, jako dziecko repatriantów, przybył wraz z rodzicami do Wschowy, gdzie mieszkał do roku 1960. Tu ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące.

Wyjechał ze Wschowy, rozpoczął studia na wydziale architektury Politechniki Wrocławskiej. Przeniósł się do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, w 1972 roku obronił dyplom ze specjalnościami: plakat (u Macieja Urbańca) i grafika warsztatowa (u Stanisława Dawskiego).

Tworzył plakaty – teatralne, okolicznościowe, muzyczne. Kiedy we Wrocławiu odbywały się koncerty Jazz nad Odrą, był jednym z głównych „oprawiaczy” imprezy. Tworzył plakaty dla Solidarności, wykonywał ilustracje, exlibrisy, dyplomy. Słynął ze swej nieprawdopodobnej manualnej sprawności.
Wizytówką artysty stał się jego autoportret, zwany przezeń łbem. Ów element to jego znak markowy. Wzorując się na Stańczyku, stylizował się w swych dziełach na błazna, aby skłonić publiczność do zadumy nad sobą.

Sprzeciwiał się socjalizmowi ironią oraz żartem. Każdy swój pomysł  potrafił przerzucić na blachę miedziorytniczą. Prowadził z PRL-owską cenzurą grę „na bystrość”
Tworzył sztukę niezależną, niekomercyjną zachowując swą niezawisłość intelektualną oraz moralną. Miedzioryty Geta stanowią arcydzieło sztuki graficznej. Jego wyobraźnia była zawsze otwarta na nowe podniety, pomysły, ”świato-oglądy”, czego dowodem jest Oszmiańska Szkoła Passe Partout czy choćby uwielbienie dla konceptualnych żartów w przestrzeni miejskiej, jak np. „Tablica ku czci działań na prostych liczbach”, która informuje, że „1 + 1 = 2”.

We Wrocławiu pozostawił Domek Miedziorytnika, który stał się pomnikiem fantazji Geta - tu powstało m.in. Muzeum Krasnoludków w Budowie. W ostatnim czasie, w marcu 2009 roku, wschowianie mogli oglądać część jego prac na wystawie w Muzeum Ziemi Wschowskiej. Jego dzieła zapewniły mu wieczyste miejsce w historii sztuki, a nam – mieszkańcom Wschowy, ustawiły wysoko próg w upamiętnieniu jego lat życia w mieście Wschowa.

• « poprz.
• nast. »